Κώστας Κεντέρης

Όλγα Τσιουκάνη
Φιλιώ Τσιώρα
Ειρήνη Οικονόμου
Σωτηρία Νασιοπούλου

Τελετή Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων 2004

Ευτυχία Ξυγιντζή
Αθανασία Σπανού 

Αθλητές ΓΕΛ Δεσκάτης

Οικονόμου Ειρήνη
Νασιοπούλου Σωτηρία
Τσιουκάνη Όλγα
Τσιώρα Φιλιώ

Σκάνδαλα στην ποδηλασία

ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΣΤΗΝ ΠΟΔΗΛΑΣΙΑ

Σύμφωνα με τη συγκριτική λίστα της WADA, η ποδηλασία βρίσκεται στην κορυφή των κρουσμάτων, με τα θετικά δείγματα να αγγίζουν το 3,71% από τα συνολικά αντιντόπινγκ τεστ. Σε 131.691 ντόπινγκ υπήρξαν 4.881 κρούσματα. Η ποδηλασία έχει συγκλονιστεί από πολλά σκάνδαλα ντόπινγκ τις τελευταίες δεκαετίες κι έτσι οι έλεγχοι έχουν ενταθεί, τα κρούσματα αυξάνονται, ενώ στην κορυφαία και πιο προβεβλημένη διοργάνωση, τον γύρο Γαλλίας, σχεδόν κάθε χρόνο "γίνεται χαμός" και αφαιρούνται τίτλοι. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα, η σχετικά πρόσφατη αποκαθήλωση του Λάνς Άρμστρονγκ.

Κορυφαίοι αθλητές στη ποδηλασία, θετικοί σε έλεγχο ντόπινγκ.

Νταβίντε Ρεμπελίν: Ο Ιταλός «μετρ» των ημερήσιων αγώνων δρόμου κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου, αλλά βρέθηκε θετικός σε έλεγχο ντόπινγκ, έχοντας κάνει χρήση της ουσίας Mircera.

Λανς Άρμστρονγκ: Ο Αμερικανός αθλητής απομυθοποιήθηκε πλήρως μετά τον πόρισμα της επιτροπής αντιντόπινγκ στις ΗΠΑ. Όπως αποκαλύπτεται, ο Άρμστρονγκ ήταν ειδικός στο ντόπινγκ, χρησιμοποιούσε αναβολικά, ενώ έκανε μεταγγίσεις αίματος χρησιμοποιώντας την μέθοδο με τις σακούλες. Από τον 41χρονο αφαιρέθηκαν όλα τα μετάλλια που κατέκτησε από τον Αύγουστο του 1998.

Φλόιντ Λαντίς. Το 1998 στον Γύρο Γαλλίας το ντόπινγκ πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Οι αστυνομικές αρχές έκαναν εφόδους στα ξενοδοχεία και οι απαγορευμένες ουσίες πήγαιναν κι ερχόντουσαν. Το άθλημα αυτό ουσιαστικά δεν «καθάρισε» ποτέ, ενώ το μεγαλύτερο σκάνδαλο είχε να κάνει με τον Φλόιντ Λάντις, τον πρώτο νικητή του Γύρου Γαλλίας, ο οποίος βρέθηκε θετικός σε σχετικό έλεγχο.

Ζήσης Πέτσας

Ιστορία Ολυμπιακών αγώνων

Οικονόμου Ειρήνη
Τσιώρα Φιλιώ
Νασιοπούλου Σωτηρία 

Αντιμετώπιση του Ντόπινγκ

Μολονότι το ντόπινγκ ήταν γνωστό από την πρώτη Ολυμπιάδα, και παρόλο που στις Ολυμπιάδες του 1920-1930 είχε ήδη αποκτήσει διαστάσεις, η αθλητική κοινότητα μόλις το 1967 πήρε τα πρώτα μέτρα αντιμετώπισης. Τη χρονιά αυτή η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή διόρισε μια ιατρική επιτροπή με σκοπό τον καθαρισμό των ουσιών και μεθόδων που η χρήση τους θα πρέπει να απαγορεύεται στον αθλητισμό. Οι αντιντόπινγκ έλεγχοι πρωτοεφαρμόστηκαν στην χειμερινή  Ολυμπιάδα της Grenoble  και στην καλοκαιρινή του Mexico City το 1968. Το Νοέμβριο του 1999 ιδρύθηκε η παγκόσμια οργάνωση αντιντόπινγκ (WADA) ενώ ο παγκόσμιος κώδικας αντιντόπινγκ ψηφίστηκε τον Ιανουάριο του 2004.

Για να οργανωθεί μια αποτελεσματική παγκόσμια στρατηγική αντιμετώπισης του ντόπινγκ ίσως θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα παρακάτω:

• Α: Όπως είναι γνωστό, σοβαρό ντόπινγκ χωρίς τη συμμετοχή συνταγογράφηση και καθοδήγηση των γιατρών δεν μπορεί να υπάρξει. Για, τον λόγο αυτό πρώτα απ’ όλα πρέπει να ενημερωθούν όλοι οι γιατροί ως προς το μέγεθος του προβλήματος, τις διαστάσεις που έχει πάρει, τους κινδύνους για τα παιδιά αλλά και τους αθλητές και πρωταθλητές. Το ντόπινγκ θα πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν κάθε άλλο πρόβλημα δημόσιας υγείας, όπως το κάπνισμα, τα οινοπνευματώδη, τα ναρκωτικά κ.τ.λ.
• Β: Πρέπει μαζί με τους γιατρούς να συνεννοηθούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι, όπως οι αθλητές, προπονητές, σύλλογοι, ομοσπονδίες, δάσκαλοι, γονείς αλλά και νομικοί, πολιτικοί κ.τ.λ., για το αν θέλουν το ντόπινγκ στον αθλητισμό ή όχι.
• Γ: Σε άκρως ανταγωνιστικές κοινωνίες, (υψηλής απόδοσης-υψηλού κινδύνου) όπου σκοπός είναι η επιτυχία, το χρήμα, η δόξα, άσχετα με το τίμημα (κοινωνίες ντόπινγκ), οποιοδήποτε απαγορευτικό μέσο δεν έχει μεγάλα περιθώρια επιτυχίας.

Η πείρα έχει δείξει ότι επί πλέον του τακτικού τυχαίου έλεγχου πληροφοριακά προγράμματα και ενέργειες που μπορούν να επηρεάσουν τη γενικότερη στάση για το ζήτημα, είναι εξίσου σημαντικά. Τέτοια προγράμματα πρέπει να θεωρούνται οποιαδήποτε μπορούν να γίνουν για να περιορισθεί η έκταση του Ντόπινγκ και σε εθνικό και σε διεθνές επίπεδο. Τα πιο σημαντικά σημεία αυτών των προγραμμάτων είναι τα εξής:

1. Παροχή πληροφοριών για τους κινδύνους του ντόπινγκ στην υγεία.
2. Ενημέρωση για την περιορισμένη συμβολή των ουσιών Ντόπινγκ στη βελτίωση της επίδοσης.
3. Προσπάθεια για την ανάπτυξη των ηθικών απόψεων για τους σκοπούς και τα μέσα αθλητισμού, που στοχεύουν στην καταδίκη του Ντόπινγκ και των άλλων τεχνικών μέσων για την επίτευξη καλύτερων αποτελεσμάτων.
4. Σύνταξη και διανομή ακριβών και λεπτομερών καταλόγων των διαφόρων αυτών ουσιών ντόπινγκ όπου να δηλώνεται και η χημική σύσταση και τα ονόματα των διαφόρων αναβολικών στο εμπόριο με αλφαβητική σειρά και σύμφωνα με τα διεθνή ψηφίσματα.
5. Αυστηρότερος έλεγχος στις ιατρικές συνταγές για χορήγηση φαρμάκων που συμπεριλαμβάνονται σ’ αυτά για το Ντόπινγκ.
6. Αξίωση για επιβολή αυστηρότερων ποινών όχι μόνο στους αθλητές αλλά και στους προπονητές που έχουν κριθεί ένοχοι χορήγησης ουσιών Ντόπινγκ στους αθλητές.
7. Καθιέρωση και στήριξη πρακτικών και τακτικών εξετάσεων και σε εθνικό επίπεδο, παρέχοντας τα απαιτούμενα κονδύλια στους οργανωτές.
8. Συνεργασία και με τελωνιακές αρχές για να αποφευχθεί η εισαγωγή αναβολικών
9. Συνεργασία με τις αστυνομικές αρχές για να εμποδιστεί η διανομή ναρκωτικών φαρμάκων και ουσιών Ντόπινγκ.

Όταν κάποιος αθλητής κάνει χρήση ουσιών θα πρέπει να γνωρίζει τους κανονισμούς του Ντόπινγκ το ίδιο καλά με τους κανονισμούς των αγώνων ,να γνωρίζουν τους κανονισμούς έλεγχου Ντόπινγκ , να γνωρίζουν πως πρέπει να προμηθευτούν μια βεβαίωση σε περίπτωση τακτικής χρήσης κάποιου αναβολικού για ιατρικούς λόγους . Σε περίπτωση που ένας αθλητής κάνει χρήση κάποιων φαρμάκων για μεγάλο χρονικό διάστημα συνιστάται: να μη σταματήσει να παίρνει το φάρμακο και να έρθει σε επαφή με τον προπονητή του και το γιατρό του για να πληροφορηθεί εάν τα φάρμακα του περιέχουν τυχόν απαγορευμένες ουσίες . Ο αθλητής πρέπει να λάβει υπ’ όψη του τις πιθανότητες: μπορεί να σταματήσει να παίρνει το φάρμακο αναφορικά με τους αγώνες, ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει παροδικά άλλο φάρμακο που να έχει τα ίδια αποτελέσματα και να μην είναι απαγορευμένο ή ότι μπορεί να κάνει συστηματική χρήση άλλου φαρμάκου που είναι αποδέκτης σύνθεσης. Εάν ο ιατρός του αθλητή υποστηρίξει ότι δεν συνιστάται και δεν ενδείκνυται να αλλάξει το φάρμακο, να υποβάλλει μια γραπτή δήλωση που να το λέει. Αυτή η δήλωση πρέπει να περιλαμβάνει στοιχεία για την κατάσταση του φαρμάκου ή τα μειονεκτήματα του και τι είδους φάρμακο παίρνει ο αθλητής . Aυτό  το έγγραφο πρέπει να παρουσιαστεί στον αρμόδιο ιατρό ή τον πρόεδρο της επιτροπής Ντόπινγκ πριν τους αγώνες.

Ιωάννα Λάμαρη, Κατερίνα Καλύβα, Ελένη Θεοχάρη, Ελπίδα Φάκα, Γιώργος Φακής

Πηγές πληροφόρησης

www.news247.gr

www.wikipedia.com

Σκυταλοδρομίες στίβου

Το 1912 για πρώτη φορά εντάχθηκαν οι σκυταλοδρομίες στα ολυμπιακά αγωνίσματα στίβου στην ολυμπιάδα του Λονδίνου. Η πρώτη σκυταλοδρομία ήταν 1600 μέτρων και δεν επαναλήφθηκε. Στη Στοκχόλμη από το 1912 καθιερώθηκαν οι σκυταλοδρομίες 4x100 και 4x400 μέτρων και συνεχίζονται μέχρι σήμερα .Από το 1928 την πρώτη γυναικεία ολυμπιάδα στίβου στο Άμστερνταμ διεξάγεται συνεχώς το γυναίκειο αγώνισμα 4x100. Τα 4x400 προστεθήκαν στις ολυμπιάδες στο Μόναχο το 1972 .Είναι ένα ομαδικό αγώνισμα δρόμου όπου οι δρομείς που συμμετέχουν στην ίδια ομάδα εναλλάσσονται . Μια ομάδα αποτελείται από 4 άτομα . Κάθε δρομέας πρέπει να διατρέξει και να δώσει τη σκυτάλη στον επόμενο που τον περιμένει στο τέλος της διαδρομής. Η ομάδα που θα χαρακτηριστεί νικήτρια είναι εκείνη που ο τελευταίος της δρομέας θα κόψει πρώτος το νήμα του τέρματος με τη σκυτάλη στο χέρι. Σε περίπτωση που η σκυτάλη πέσει στο έδαφος η ομάδα ακυρώνεται.Οι ολυμπιακοί αγώνες περιλαμβάνουν δυο ειδών σκυταλοδρομίες η σκυταλοδρομία 4 Χ 100 και η σκυταλοδρομία 4Χ400. διεξάγονται επίσης σκυταλοδρομίες 4Χ800 και 4Χ1500.Υπάρχουν ακόμα σκυταλοδρομίες και στην κολύμβηση.Το αγώνισμα της σκυταλοδρομίας προέρχεται από τους αρχαίους αγγελιοφόρους, τους σκυταλοδρόμους που μετέφεραν στρατιωτικά μηνύματα, παραδίδοντας τα ο ένας στον άλλον μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους. Τέσσερις αθλητές από κάθε χώρα μεταφέρουν τη σκυτάλη τρέχοντας διαδοχικά μέρος της απόστασης (το 1/4), με αλλαγές που γίνονται βάσει συγκεκριμένων κανονισμών και τεχνικών και μέσα σε προκαθορισμένα όρια. Στο Ολυμπιακό πρόγραμμα εντάχθηκε το 1912 στη Στοκχόλμη για τους άνδρες και το 1928 στο Άμστερνταμ για τις γυναίκες.

Ολυμπιονίκες Άνδρες 4x100 μέτρα

1912	Μεγάλη Βρετάνια
1920	ΗΠΑ
1924	ΗΠΑ
1928	ΗΠΑ
1932	ΗΠΑ
1936	ΗΠΑ
1948	ΗΠΑ
1952	ΗΠΑ
1956	ΗΠΑ
1960	Γερμάνια
1964	ΗΠΑ
1968	ΗΠΑ
1972	ΗΠΑ
1976	ΗΠΑ
1980	Σοβιετική ένωση
1984	ΗΠΑ
1988	Σοβιετική ένωση
1992	ΗΠΑ
1996	Καναδάς
2000	ΗΠΑ
2004	Μεγάλη Βρετανία
2008	Τζαμάικα

4x400 μέτρα

1912	ΗΠΑ
1920	Μεγάλη Βρετάνια
1924	ΗΠΑ
1928	ΗΠΑ
1932	ΗΠΑ
1936	Μεγάλη Βρετάνια
1948	ΗΠΑ
1952	Τζαμάικα
1956	ΗΠΑ
1960	ΗΠΑ
1964	ΗΠΑ
1968	ΗΠΑ
1972	Κένυα
1976	ΗΠΑ
1980	Σοβιετική ένωση
1984	ΗΠΑ
1988	ΗΠΑ
1992	ΗΠΑ
1996	ΗΠΑ
2004	ΗΠΑ
2008	ΗΠΑ

Γυναίκες 4x100 μέτρα

1928	Καναδάς
1932	ΗΠΑ
1936	ΗΠΑ
1948	Ολλανδία
1952	ΗΠΑ
1956	Αυστραλία
1960	ΗΠΑ
1964	Πολωνία
1968	ΗΠΑ
1972	ΔΥΤΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
1976	ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
1980	ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
1984	ΗΠΑ
1988	ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ
1992	ΗΠΑ
1996	ΗΠΑ
2000	ΜΠΑΧΑΜΕΣ
2004	ΤΖΑΜΑΙΚΑ
2008	ΡΩΣΙΑ

4x400 μέτρα

1972	ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
1976	ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
1980	ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ
1984	ΗΠΑ
1988	ΗΠΑ
1992	ΕΝΩΜΕΝΗ ΟΜΑΔΑ (ΠΡΩΗΝ ΕΣΣΔ)
1996	ΗΠΑ
2004	ΗΠΑ
2008	ΗΠΑ

Πηγή: http://www.livepedia.gr

Τσιώρα Φιλιώ